Uitgangsrassen:

· Wiltshire Horn

Geschiedenis
De ontstaansgeschiedenis van de Wiltshire Horn is onbekend. Vermoedelijk is dit ras in Engeland terecht gekomen als ruilmiddel tegen koper en tin voor de bronsproductie. Opgravingen hebben uitgewezen dat het al in de pre Romaanse tijd zijn huidige uiterlijk had. De eerste beschrijving dateert uit 1794 (Lucock). Het ras was eeuwenlang één van de belangrijkste op de Salesbury Plain in het graafschap Wiltshire, waar het ook zijn naam aan dankt. In de eerste helft van de 20e eeuw raakte het bijna uitgestorven. Tegenwoordig is de Wiltshire Horn wereldwijd gevraagd wegens de unieke eigenschappen en zijn de aantallen weer ruim voldoende voor een gezonde toekomst.

Exterieur
De WH is een groot schaap, gefokt voor de vleesproductie. Er bestaat een groot verschil in gewicht tussen de rammen en de ooien. Dit is een normaal verschijnsel bij oude cultuurrassen. De dieren zijn ruim gebouwd met veel lengte en breedte en een beste bespiering. Het beenwerk is sterk en correct. De rammen hebben fraai gedraaide horens. Bij de ooien zijn ze elegant naar buiten en achterwaarts gebogen. Door de lange, opgerichte hals hebben de dieren een fiere en alerte uitstraling. Wiltshire Horns zijn altijd wit.

Wol
Het meest opvallende aan de Wiltshire Horn is de extreme kortwolligheid en het zelfruiend vermogen. In de winter wordt de vacht niet langer dan ca 2,5 cm, in de zomer valt de wol vanzelf af. Desondanks zijn de dieren volkomen winterhard. Door de extreme kortwolligheid komen myiasis en verwentelen zelden voor.

Horens
Voor wie met een voerhek werkt zijn horens niet echt handig. Voor alle anderen zijn ze een welkome aanvulling op de goede eigenschappen van de Wiltshire Horn. Tijdens het traject van bedrijf tot slachthaak bestaat bij de meeste mensen de neiging om de dieren in de wol of een huidplooi te pakken met bloeduitstortingen tot gevolg. Gehoornde schapen pakt men bij de horens waardoor er geen kans is op afgekeurde karkassen. Voor wie een kwaliteitsproduct in de markt wil zetten zijn horens een belangrijk middel in dit traject.

Eigenschappen
Wiltshire Horn rammen zijn buitengewoon viriel en kunnen het hele jaar dekken. De ooien kunnen ook jaarrond aflammen. De geboorten verlopen in de regel vlot en probleemloos. De ooien zijn zeer goede moeders en hebben een prima melkgift.

Kerngetallen

Gewicht rammen:	ca 125 kg
Gewicht ooien:	ca 75 kg
Geboortegewicht lammeren:	4 tot 6 kg
Gemiddeld aantal lammeren:	1,9
Gemiddelde groei lammeren op gras:	350 gram per dag

· Texelaar

Algemeen
De Texelaar is een vleesschaap bij uitstek en dat is aan het uiterlijk goed te zien. Functionaliteit is door de strenge selectie op bespiering in het verleden wel eens uit het oog verloren, maar de laatste jaren wordt daar onder texelaarfokkers meer op gelet. Zo af en toe komt er bij de Texelaar een ruiend en zeer kortwollig dier voor. Het is de vraag of deze rui-eigenschap of kortwolligheid ook verder zal vererven. Een van onze leden heeft de hand weten te leggen op een ruiend exemplaar om daarmee te experimenteren.

· Swifter

Algemeen
De Swifter is een relatief nieuw productief schapenras, speciaal ontwikkeld door de Landbouwuniversiteit Wageningen om de productiviteit van de Nederlandse schapenstapel te verbeteren. Het Swifter schaap is ontstaan uit een kruising tussen de Texelaar en de Vlaming en heeft goede productie-eigenschappen zoals hoge vruchtbaarheid, lang bronstseizoen, hoge melkgift en een goede slachtkwaliteit. Swifters werpen gemiddeld 2,5 lammeren per worp. 80% van de eenjarigen werpen 2 of meer lammeren. In de regel werpen alle ooien op eenjarige leeftijd. Het geboorteproces verloopt veelal zonder problemen. Tenslotte hebben Swifters een prettig werkbaar karakter. © S.L. Bouwman - van der Horst

· Barbados Blackbelly

Historische feiten
Barbados Black Belly schapen kenmerken zich vanwege hun reebruine, harige vacht die in de winterdag een wollige deken wordt. De dieren zijn black and tan. Een zwarte bril om de ogen, een zwarte kin en de buik is zwart.
Verschillende studies zijn gedaan naar de herkomst van het ras, dat op grote schaal verspreid is in Afrika. Alhoewel men twijfelt of het ras afkomstig is uit Afrika. Er is historisch bewijs dat het ras haar oorsprong en ontwikkeling heeft op het eiland Barbados. In Texas (USA) komt een variant voor met horens, het Barbados schaap waarin Rambouillet Merino’s en Moeflons ingekruist zijn. De Noord Amerikaanse Barbados schapen zijn minder vruchtbaar en worden daar ook wel voor de jacht gehouden.

Door de kolonisatie van Barbados door Engeland in 1627 is het ras verspreid en zijn door het inkruisen van andere rassen zijn variëteiten ontstaan. Opvallend is het feit van grootschalige verkoop van Barbadossen naar West- Indië en Europese landen, ze zouden daar als delicatesse hebben gediend. Door de voeding van de dieren met suikerriet krijgt het vlees en vet een zoete, milde smaak.
Interessant is de veronderstelling dat het Friese Melkschaap van invloed zou zijn geweest op het ontstaan van het Barbados Black Belly schaap. Door de vele contacten met de verschillende kolonies van Nederland is dit best mogelijk.
Op het eiland Barbados zijn 30.000 Barbadossen aanwezig, 1/3 van de populatie is raszuiver. De schapen worden in kuddes van 5 tot 10 dieren gehouden. Op een paar grote bedrijven en op een staatsbedrijf wordt met grotere kuddes gefokt.
In 1975 werd de Barbados Sheep Farmers Organization opgericht. De organisatie heeft 60 leden die 20% van de totale schapenpopulatie houdt. Op deze grote bedrijven worden de dieren onder extensieve omstandigheden gehouden. Overdag grazen de dieren en ‘s nachts worden ze opgestald ter voorkoming van schade door wild.

Raskenmerken
Lichaamsgewichten van jaarlingen zijn 40 kg. Het volwassen gewicht van ooien ligt op ongeveer 55 kg. De dieren zijn goed ontwikkeld en hebben een lange hals, een rechte rug en goed droog beenwerk. Volwassen rammen wegen 65 tot 70 kilogram. De rammen zijn hoornloos. Een volwassen ram is goed ontwikkeld en heeft manen op zijn hals. Lammeren worden met een geboortegewicht van 3 kg geboren en groeien een 225 gram per dag. Door in te kruisen met een vleeslamvaderdier worden aanvaardbare marktlammeren geboren die hard groeien.
Het malse vlees van de Barbados nakomelingen is mild van smaak, mager en typisch rood van kleur. Het wordt ook wel vergeleken met hertenvlees. Vanwege de hoeveelheid nier en slot vet is de Barbados nooit te vet in het vlees.
Barbados schapen geven de voorkeur aan lang gras met veel structuur. Ze kunnen echter ook goed in kunstweiden gehouden worden. Verder vreten ze graag aan bomen derhalve vreten ze op natuurterreinen de opgeschoten boompjes kaal.

Het Barbados schaap is zeer vruchtbaar, de ooien geven gemiddeld 2,5 tot 3 lammeren. Uitzonderingen van zeslingen komen voor. Ook kunnen de ooien het gehele jaar door in bronst komen ( a - saisonaal), als de conditie goed is. Als de ooien in de zomer maanden gedekt worden is de worpgrootte iets lager. De ooien hebben goede moedereigenschappen en geven voldoende melk met hoge gehalten. De dieren zijn vroegrijp. Rammen en ooien zijn op een leeftijd van zes maanden vruchtbaar.

De dieren kenmerken zich door hun haarvacht die in de winter een wollige deken krijgt welke in het voorjaar weer uitvalt. Ze hoeven niet geschoren te worden.
De dieren zijn niet vatbaar voor de Myasis vlieg.

· Overige rui gerelateerde rassen

Moeflon

Dorper

Katahdin